Verlangt ieder mens naar wijsheid? In mijn filosofische praktijk lijkt dat het geval. Mijn cliënten willen verstandige keuzes maken, streven naar ‘het goede en het schone’ of zoeken zin. Hoewel deze ‘wijsheidswens’ meestal niet letterlijk wordt uitgesproken, is dat wel het uitgangspunt voor al mijn gesprekken. Ik heb die wijsheid natuurlijk niet in pacht. En zelfs al was ik wijs, wijsheid lijkt mij niet gemakkelijk over te dragen. Ik denk daarom dat mijn bezoekers het meest gebaat zijn bij een medestrijder in hun zoektocht. Ik help mijn cliënten zoeken zoals filosofen dat al eeuwen doen. Een sessie is geslaagd als de bezoeker zelf filosofeert. Aan mij is de taak om deze houding aan te leren, te stimuleren en te bewaken.
Om mijn werkwijze nader toe te lichten zal ik aan de hand van een (geanonimiseerde en bewerkte) casus uit mijn praktijk vijf dubieuze regels bespreken, die ik voor mij zelf bij mijn werk in acht neem. De regels zijn dubieus, omdat je ze als richtlijn moet wantrouwen. Ze werken, maar soms averechts. Juist vanwege hun twijfelachtige karakter zijn ze belangrijk. Die twijfel houdt me scherp en bewust.
Klik hier voor het volledige artikel: Filosofie & Praktijk Katern VFP, januari 2014