In deze bijdrage wil ik stilstaan bij de wijze waarop ik filosofische consultatie inzet bij levenseindecounseling in samenwerking met Stichting de Einder, en geef ik overeenkomsten en verschillen aan tussen beide vormen van praktijkvoering. Hierbij moet ik direct aantekenen dat het gaat om mijn visie op beide praktijken: counselors zijn het op hoofdzaken met elkaar en met de missie van De Einder eens, maar kunnen in de verschillende praktijken een onderscheiden aanpak hebben; hetzelfde geldt voor filosofisch consulenten.
Verwijzend naar Aristoteles ben ik van oordeel dat phronèsis – praktische wijsheid, praktisch inzicht gericht op de cliënt die voor belangrijke, existentiële keuzes is komen te staan – kenmerkend voor beide praktijken is. Counseling en consultatie zetten in op het verkrijgen van (meer) voortreffelijkheid (excellentie) in denken, oordelen en bijgevolg handelen door die persoon. “Men beschikt over praktisch inzicht niet alleen door het bezit van kennis, maar juist door die kennis in praktijk te brengen. De man zonder zelfbeheersing is daartoe niet in staat.”
Klik hier voor het volledige artikel: Filosofie & Praktijk Katern VFP, juni 2014